«Δεν μου φτάνουν οι ώρες της ημέρας»
Είναι μία από τις πιο συχνές φράσεις που ακούει ένας coach ή σύμβουλος από στελέχη επιχειρήσεων και οργανισμών. Η αίσθηση ότι ο χρόνος δεν επαρκεί μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη στη σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα, αλλά πίσω της συχνά κρύβονται πολύ περισσότερα από απλώς έναν βαρύ φόρτο εργασίας.
Σε αυτό το άρθρο θα διερευνήσουμε τι μπορεί να σημαίνει αυτή η φράση, πώς μπορούμε να την αποδομήσουμε μέσα από τη διαδικασία της καθοδήγησης (coaching) και ποιες πρακτικές και εσωτερικές αλλαγές μπορεί να φέρουν ανακούφιση και αποτελεσματικότητα.
Τι σημαίνει πραγματικά η φράση «Δεν μου φτάνει ο χρόνος»;
Η έκφραση αυτή συνήθως κρύβει ένα μείγμα από:
- Αντικειμενική πίεση: Πολλαπλοί ρόλοι, αυξημένες απαιτήσεις, συνεχείς αλλαγές.
- Υποκειμενική ένταση: Αίσθημα ότι «τρέχω» συνεχώς χωρίς ικανοποίηση ή ολοκλήρωση.
- Εσωτερικές πεποιθήσεις: «Πρέπει να τα κάνω όλα», «αν δεν τα κάνω εγώ, δεν θα γίνουν σωστά», «η επιτυχία έρχεται μόνο με σκληρή δουλειά και θυσίες».
Το coaching καλείται να προσεγγίσει και τα τρία αυτά επίπεδα – και κυρίως να βοηθήσει το άτομο να ανακτήσει τον έλεγχο.
Η προσέγγιση του coaching: Από την πίεση στην επίγνωση
Ένα coaching session μπορεί να οργανωθεί γύρω από τέσσερις βασικούς άξονες:
1. Διερεύνηση της παρούσας κατάστασης
Η πρώτη φάση αφορά την κατανόηση: Τι καταλαμβάνει σήμερα τον χρόνο του στελέχους; Ποιες δραστηριότητες είναι αναγκαίες και ποιες απλώς αυτόματες; Τι θα άλλαζε, αν είχε πραγματικά περισσότερες ώρες;
Ερωτήσεις:
- Τι σε έκανε να πεις «θα ήθελα το 24ωρο να έχει περισσότερες ώρες»;
- Τι δεν προλαβαίνεις να κάνεις;
- Ποια είναι η αίσθηση στο τέλος της ημέρας; (κουρασμένος, ανολοκλήρωτος, γεμάτος, πετυχημένος;)
- Τι σημαίνει για σένα “μια καλή μέρα”;
Σκοπός: Να ανοιχτεί το εσωτερικό τοπίο — είναι λειτουργικό το παράπονο ή σύμπτωμα υπερβολής;
2. Ανάλυση χρήσης χρόνου
Μέσα από ασκήσεις όπως το time audit ή τον κύκλο του χρόνου, το άτομο συνειδητοποιεί πώς μοιράζει τον χρόνο του – όχι όπως νομίζει, αλλά όπως συμβαίνει στην πράξη. Αυτό από μόνο του συχνά αποκαλύπτει αντιφάσεις και ευκαιρίες αλλαγής.
Άσκηση: «Ο Κύκλος του Χρόνου»
- Ζήτησέ του να σχεδιάσει πρόχειρα έναν κύκλο (σαν πίτα) με τις βασικές κατηγορίες δραστηριοτήτων που καταλαμβάνουν τη μέρα του.
- Ρώτα: Ποιο κομμάτι αυτού θα ήθελες να είναι μεγαλύτερο; Ποιο μικρότερο;
Εναλλακτικά: Χρησιμοποίησε Time Audit – «τι έκανες χτες ανά μισάωρο».
Σκοπός: Να περάσει από την αίσθηση στην επίγνωση.
3. Επανακαθορισμός προτεραιοτήτων
Το ερώτημα εδώ είναι: Τι έχει πραγματική αξία και αντίκτυπο; Ποιες δραστηριότητες μπορούν να περιοριστούν, να απλοποιηθούν ή να ανατεθούν; Η χρήση εργαλείων όπως η αρχή Pareto (80/20) μπορεί να είναι καθοριστική.
Ερωτήσεις:
- Ποιες δραστηριότητες σου φέρνουν τα περισσότερα αποτελέσματα (ή χαρά, ή αναγνώριση);
- Τι κάνεις σήμερα που θα μπορούσε να το κάνει κάποιος άλλος; (ανάθεση)
- Αν είχες 20% λιγότερο χρόνο κάθε μέρα, τι θα έκοβες πρώτο;
Μπορείς να φέρεις εδώ την Αρχή 80/20: «Αν το 20% των πραγμάτων φέρνει το 80% της αξίας, πού βρίσκεται αυτό το 20%;»
4. Διερεύνηση εσωτερικών πεποιθήσεων
Συχνά, πίσω από την υπερφόρτωση κρύβονται βαθιές ανάγκες: για αναγνώριση, έλεγχο, αποδοχή. Το coaching μπορεί να φέρει στην επιφάνεια αυτές τις εσωτερικές αφηγήσεις και να δώσει χώρο για εναλλακτικούς τρόπους ύπαρξης και εργασίας.
Ερωτήσεις:
- Ποιον ρόλο προσπαθείς να εκπληρώσεις κάνοντας όλα αυτά; (σωτήρας, ήρωας, τέλειος ηγέτης κ.ά.)
- Πώς θα ήταν να μην κάνεις κάποια από αυτά; Τι φοβάσαι ότι θα συμβεί;
Σκοπός: Να αναδυθούν οι εσωτερικές πεποιθήσεις που τροφοδοτούν τον υπερκορεσμό.
🛠️ Πρακτικές παρεμβάσεις για ανακούφιση και επίδραση
Μερικά εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν ένα στέλεχος να βρει ισορροπία και αποτελεσματικότητα:
- Καθημερινό ημερολόγιο χρόνου (time audit): Καταγραφή ανά μισάωρο για 2-3 ημέρες.
- Ανάλυση δραστηριοτήτων βάσει απόδοσης: Ποιες φέρνουν αποτελέσματα, ποιες όχι;
- Άσκηση ανάθεσης: «Τι μπορώ να σταματήσω / να απλοποιήσω / να αναθέσω;»
- Διαλείμματα και συνειδητή παύση: Αντί να προσπαθεί να προλάβει τη μέρα, να μάθει να την κυβερνά.
- Οριοθέτηση: Σαφή «όχι», ρεαλιστικά «ναι», ξεκάθαρα «πότε».
💬 Κλείνοντας: Ο χρόνος είναι επιλογή, όχι αντίπαλος
Η επιθυμία για «περισσότερες ώρες» συχνά σημαίνει ότι κάποιος έχει χάσει την αίσθηση της προτεραιότητας, της ισορροπίας και της προσωπικής ενέργειας. Ο ρόλος του coach δεν είναι να κάνει τη μέρα πιο μεγάλη, αλλά να βοηθήσει το άτομο να τη ζήσει πιο συνειδητά και πιο ουσιαστικά.
Ίσως τελικά, δεν χρειαζόμαστε περισσότερες ώρες, αλλά περισσότερο νόημα σε αυτές που ήδη έχουμε.