Η παραβολή του γάιδαρου

Σωκράτης μὲν γάρ, λακτίσαντος αὐτὸν νεανίσκουθρασέος μάλα καὶ βδελυροῦ, τοὺς ἀμφ᾽ αὑτὸν ὁρῶν ἀγανακτοῦντας καὶσφαδάζοντας ὡς καὶ διώκειν αὐτὸν ἐθέλειν, ‘ἆρ᾽’ ἔφησε ‘καὶ εἲ μ᾽ ὄνος ἐλάκτισεν, ἀντιλακτίσαι τοῦτον ἠξιώσατ᾽ ἄν;’ οὐ μὴν ἐκεῖνός γε παντελῶςκατεπροίξατο, πάντων [p. 23] δ᾽ αὐτὸν ὀνειδιζόντων καὶ λακτιστὴν ἀποκαλούντων ἀπήγξατο.
(Κάποτε ένας θρασύτατος και κακομαθημένος νεαρός κλώτσησε τον Σωκράτη. Αυτός όμως, βλέποντας τους παραβρισκόμενους να αγανακτούν για αυτήν την πράξη και να θέλουν να τον καταδιώξουν τον νεαρό, τους είπε τα εξής: «Επειδή με κλώτσησε ένα γαϊδούρι, θέλετε να του ανταποδώσω την κλοτσιά;»)
Ένα παρεμφερές απόσπασμα υπάρχει και στον Διογένη Λαέρτιο , συγκεκριμένα στο έργο του «Φιλοσόφων βίων και δογμάτων συναγωγή» :
Όθεν και λακτισθέντα, επειδή ηνέσχετο, τίνος θαυμάσαντος, ειπείν, ει δε με όνος ελάκτισε, δίκην αν αυτώ ελάγχανον;
Σε ελεύθερη μετάφραση “αν με κλοτσούσε γάιδαρος, θα τον πήγαινα στο δικαστήριο;”

Το παραπάνω απόσπασμα από τη ζωή του Σωκράτη μας δίνει την έμπνευση και την γνώση να αντιμετωπίσουμε έναν θυμωμένο άνθρωπο.

Πηγή: https://www.ellinikahoaxes.gr/2016/06/06/sokratis_gaidaros/

Αυτή η σκέψη με έχει βοηθήσει αρκετές φορές να παραμείνω ψύχραιμος μπροστά σε ένα μαινόμενο άνθρωπο, ξέροντας πως απέναντι μου έχω ένα θηρίο, ένα ζώο. Πως είναι δυνατό να επικοινωνήσει ένας άνθρωπος με ένα ζώο;

Τη στιγμή που έρχεται ο θυμός τα ηνία του εγκεφάλου μας τα παίρνει η αμυγδαλή, μια δομή που είναι υπεύθυνη για τα συναισθήματα. Τι στιγμή που συμβαίνει αυτό απενεργοποιείται ο προμετωπιαίος λοβός που είναι υπεύθυνος για τις λογικές πράξεις, έτσι ο άνθρωπος εισέρχεται σε μια ζωώδη κατάσταση, διότι όταν λειτουργεί ή μία δομή, σταματάει η άλλη, δεν μπορούν να λειτουργήσουν και οι δύο ταυτόχρονα.

Όσο περισσότερο θυμώνει κάποιος μπροστά μου τόσο περισσότερο εξαφανίζεται από τα μάτια μου. Μπορεί να με τρομάξει σαν ένα λυσσασμένο σκυλί, θα φροντίσω όμως να απομακρυνθώ από αυτό χωρίς να ανοίξω κουβέντα μαζί του.